:: دوره 1، شماره 1 - ( 9-1396 ) ::
جلد 1 شماره 1 صفحات 99-119 برگشت به فهرست نسخه ها
نگاهی دوباره به شرط دوام در مالکیت
سید احمد علی هاشمی
چکیده:   (1701 مشاهده)
یکی از اوصاف مالکیت که فقهاء و حقوقدانان درباره آن به بحث پرداخته اند، ویژگی دوام مالکیت است. این ویژگی درکنار دو ویژگی اطلاق و انحصار، میتواند تا حدود زیادی بیان کننده مفهوم مالکیت باشد؛ منظور از دوام مالکیت آن است که وقتی مالی در ملکیت شخص داخل شد برای همیشه در ملک او باقی میماند، مگر آنکه به یکی از اسباب انتقال مالکیت به دیگری انتقال یابد؛ و منظور از مالکیت موقت آن است که مالکیت شخص، مقید و محدود به زمان مشخصی شود به گونه ای که با سپری شدن آن مدت، مالکیت شخص، خود به خود و بدون هیچ سبب جدیدی زایل شود و مال به مالک دیگری منتقل شود؛ این ویژگیها امروزه مفهوم پیشین خود را از دست داده و در موارد زیادی تخصیص خورده است. بی تردید به جز حق مالکیت، سایر حقوق عینی قابل تحدید و تقیید به زمان است مانند حق ارتفاق و حق انتفاع و اما در مورد حق مالکیت، این تردید اساسی وجود دارد که آیا مالکیت میتواند موقت باشد؛ برخی از فقها و حقوقدانان مالکیت را قابل تقیید به زمان ندانسته و مالکیت موقت را غیر معقول و باطل دانسته اند و برخی دیگر این نظر را نپذیرفته و از آن انتقاد کرده اند که در این مقاله به بررسی این دیدگاهها پرداخته شده است.
متن کامل [PDF 262 kb]   (1714 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1396/9/26 | پذیرش: 1396/9/26 | انتشار: 1396/9/26


XML     Print



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
دوره 1، شماره 1 - ( 9-1396 ) برگشت به فهرست نسخه ها