Journal title

fa تزاحم آزادی اراده و حسن نیّت در مذاکرات پیش قراردادی (در پرتو اصول حقوق قراردادهای اروپائی و اصول قراردادهای تجاری بین الملل و برخی نظامهای حقوق ملّی) Conflict of free will and good faith in pre-contract negotiations. (In the light of the principles of European contract law and the principles of international trade agreements and some national legal systems ( تخصصي Special پژوهشي Research برای انعقاد هر قراردادی، طرفین مذاکره می کنند تا روی موضوع، تعهّدات و اجرای آن به توافق برسند. مذاکره مبتنی بر تمایل و اراده آزاد آنان در بستری طبیعی توأم با رفتاری منصفانه است و هرگاه منجر به توافق بین آنها شود، منتهی به انعقاد قرارداد برای انجام معامله می گردد. مذاکرات پیش قراردادی، مرحله بستر سازی برای اتّخاذ تصمیم جهت إعمال اراده بمنظور خلق قرارداد  است که در آن، معمولاً مبتنی بر اراده آزاد و رفتار متعارف و منصفانه طرفین، شرایط و محتوای قرارداد تبیین می شود.  روند مذاکرات ممکن است، لزوماً منجر به حصول توافق نگردد و خاتمه یابد. معذالک، هرگاه قطع مذاکرات از سوی احد از طرفین، بدون دلیل موجّه و بر خلاف حسن نیّت صورت پذیرد؛ چون طرف مقابل با ابتنای به همین مذاکرات، به این باور حقوقی رسیده که احتمالاً معامله، انجام خواهد شد، پس از قطع مذاکرات، متحمّل خسارت می شود. شخص،  اگر احراز شود که در قطع مذاکرات سوءنیت داشته، مسئول است؛ زیرا طرف مقابل به او اعتماد کرده و با از دست دادن منافع و موقعیت های دیگر تجاری، وارد جریان مذاکره با او شده و متحمّل هزینه گردیده است. از این رو، در جستار حقوقی حاضر، تزاحم بین اصل آزادی اراده و قاعده حُسن نیّت در پرتو اصول قرارداهای تجاری بین المللی، اصول حقوق اروپایی قراردادها تبیین شد و اثر حقوقی آنرا نمایان سازد. بنابراین، در نظامهای حقوقی مختلف، اگرچه اشخاص در انعقاد یا عدم انعقاد قرارداد آزادند؛ معذالک چنانچه در مذاکرات پیش قراردادی، که انتظار مشروع و متعارفی به انعقاد قرارداد بوجود آمده، قطع روند مذاکره، چنانچه توأم با تقصیر یکی از طرفین باشد، عمل، بعنوان نقض اصل حُسن نیّت محسوب و برای ناقض، مسئولیت مدنی ایجاد می گردد. از این رو، جستار حقوقی حاضر، تلاش کرده تا به تبیین تزاحم بین اصل آزادی اراده و قاعده حُسن نیّت در پرتو اصول قرارداهای تجاری بین المللی، اصول حقوق اروپایی قراردادها پرداخته و با نیم نگاهی به نظام کامن لا، نظیر انگلستان و ایالات متّحده و نظام حقوقی رومی ژرمنی نظیر فرانسه و نظام مختلط نظیر ایران، اثر حقوقی آنرا نمایان سازد.   To conclude any contract, the parties negotiate to agree on the subject, obligations and implementation. Negotiation based on their free will in a natural context is accompanied by fair behavior, and whenever it leads to an agreement between them, it leads to the conclusion of a contract for the transaction. Pre-contractual negotiations are the stage of laying the groundwork for a decision to exercise the will to create a contract, in which the terms and content of the contract are usually explained based on the free will and normal and fair behavior of the parties.  The negotiation process may not necessarily lead to an agreement and will end. However, whenever the interruption of the negotiations by one of the parties is done without a justified reason and against good faith; Because the other party, based on these negotiations, has reached a legal belief that the transaction will probably take place, it will suffer damages after the termination of the negotiations. The person is liable if it is found that he or she had the intention to interrupt the negotiations; Because the other party has trusted him and, by losing interest and other business opportunities, has entered into negotiations with him and incurred costs. Thus, in the present legal inquiry, the conflict between the principle of free will and the rule of good faith was explained in the light of the principles of international commercial agreements, the principles of European contract law and its legal effect.   مذاکره؛ حُسن نیّت؛ اراده؛ اصول؛ مسئولیت negotiation, Good faith, Will, Principles, Responsibility 5 20 http://malieh.dmk.ir/browse.php?a_code=A-10-40-1&slc_lang=fa&sid=1 Fathollah Rahimi فتح الله رحیمی Rahimif_law@yahoo.com 1003194753284600642 1003194753284600642 Yes Supreme Court of Audit دیوان محاسبات کشور