fa پارادوکس شفافیت-اعتماد: بازتعریف حکمرانی پلتفرم دیجیتال در نظارت مردمی مطابق با قانون مدیریت داده ها و اطلاعات ملی عمومى General پژوهشي Research <span style="font-size:12pt"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span b="" mitra="" style="font-family:">این مطالعه به بررسی پارادوکس شفافیت-اعتماد در پلتفرم‌های دیجیتال نظارت مردمی<b> </b>مطابق با قانون مدیریت داده‌ها و اطلاعات ملی می‌پردازد. درحالی‌که نظریه‌های کلاسیک، شفافیت را تقویت‌کننده اعتماد و مشارکت می‌دانند، این پژوهش نشان می‌دهد در بافت‌هایی با سرمایه اعتمادی پایین، رابطه میان این دو سازه می‌تواند معکوس و پارادوکسیکال باشد. با به‌کارگیری روش آمیخته اکتشافی متوالی، در مرحله کیفی از طریق ۲۸ مصاحبه نیمه‌ساختاریافته با شهروندان و کارکنان دولتی، مکانیسم‌های سه‌گانه این پارادوکس شناسایی شد: افزایش انتظارات و ناامیدی متعاقب، تشدید شکاف دانشی و ایجاد بوروکراسی دیجیتال نامرئی. در مرحله کمی، پیمایشی بر روی ۴۱۲ کاربر فعال پلتفرم‌های نظارتی و تحلیل نشان داد SPSS داده‌ها با رگرسیون چندمتغیره در رابطه بین شفافیت ادراک‌شده و قصد مشارکت، به شکل منحنی U معکوس است. همچنین، اعتماد نهادی این رابطه0.18<span cambria="" dir="LTR" style="font-family:">&beta;</span> = - درجه‌دو، ۰<span lang="FA" new="" roman="" style="font-family:" times="">٫</span>۰۱p < را تعدیل می‌کند. یافته‌ها مؤید آن است که در غیاب ظرفیت نهادی پاسخگویی، شفافیت حداکثری می‌تواند به کاهش مشارکت بیانجامد. این مطالعه با معرفی مفهوم &laquo;شفافیت رابط‌دار&raquo;، چارچوبی اقتضایی برای طراحی پلتفرم‌های نظارتی ارائه می‌دهد که متناسب با سطح بلوغ نهادی، شفافیت را بهینه‌سازی می‌کند.</span></span></span></span></span> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span calibri="" style="font-family:"><span style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">This study investigates the transparency-trust paradox in digital citizen monitoring platforms Under&nbsp; &nbsp;the the National Data and Information Management Law. While classical theories posit transparency as reinforcing trust and participation, this research reveals that in low-trust contexts, the relationship between these constructs can be inverse and paradoxical. Employing an exploratory sequential mixed-methods design, the qualitative phase involved 28 semi-structured interviews with citizens and government officials, identifying three mechanisms of the paradox: heightened expectations and subsequent frustration, exacerbated knowledge gaps, and&nbsp; the creation of invisible digital bureaucracy. In the quantitative phase, a survey of 412 active users of monitoring platforms and data analysis using multivariate regression in SPSS revealed an inverted U-shaped relationship between perceived transparency and participation intention (&beta; = -0.18 for the quadratic term, p < 0.01). Institutional trust was found to moderate this relationship. The findings suggest that in the absence of institutional responsiveness, maximum transparency can lead to decreased participation. By introducing the concept of &quot;buffered transparency,&quot; this study provides a contingent framework for designing monitoring platforms that optimize transparency according to institutional maturity. The research contributes to digital governance literature by challenging linear assumptions and offering context-sensitive design principles for participatory platforms in developing democracies</span></span></span></span></span></span><br> &nbsp; پارادوکس شفافیت-اعتماد, حکمرانی دیجیتال, مشارکت مردمی, نظارت عمومی, قانون مدیریت داده ها و اطلاعات ملی Transparency-Trust Paradox, Digital Governance, Citizen Participation, Public Monitoring, National Data and Information Management Law 4 20 http://malieh.dmk.ir/browse.php?a_code=A-10-253-1&slc_lang=fa&sid=1 mahdi Ramazani Zohrshiri مهدی رمضانی ظهرشیری Email: mehdiramezani217@gmail.com 1003194753284600878 1003194753284600878 Yes Chaharmahal and Bakhtiari Provincial Audit Court دیوان محاسبات استان چهار محال و بختیاری